Boek

20 juli 2017

Boeken over onderwijs, sport en opvoeding, met het leven als uitgangspunt en de ander als perspectief.

Marcel van Herpen

  • Mede-oprichter Centrum voor Pedagogisch Contact
  • Mede-oprichter NIVOZ; Nederlands instituut voor onderwijs en opvoeding
  • Mede-oprichter van de eerste school voor ervaringsgericht onderwijs in Nederland
  • Oprichter Centrum voor Ervaringsgericht Onderwijs van Nederland
  • Oprichter Centrum voor Duurzame Opvoeding en Ontwikkeling
  • Mede-oprichter van de stichting van het ervaringsgericht onderwijs St. Maarten (Caraïben)
  • Auteur van het standaardpublicaties: ‘Ik, de leraar’, ‘Wij, de leraar’, ‘Ik, de coach’, ‘Duurzaam opleiden en Ontwikkeling’ en ‘ErvaringsGericht Onderwijs’
  • Auteur van veel columns en artikelen op deze website (PDF) oprichter van het tijdschrift ‘Egoscoop’
  • Begeleidde in meer dan 20 landen educatieve projecten
  • Internationale keynote spreker over: ‘Verbondenheid als antwoord op uitval en buitensluiten’, ‘Welbevinden en betrokkenheid, criteria voor een succesvolle ontwikkeling’, ‘Life lessen en solidariteit’, enz. In Nederland, België, Duitsland, Spanje, Portugal , Suriname, Japan, St. Maarten, Curaçao, India en de conferenties voor Afrika en Zuid- en Midden Amerika

Bio

Onaangekondigd geboren
Op 1 juni 1967 werd mijn broer Rob geboren. De familie werd gebeld en de blijdschap gedeeld. En half uur later werd ik onaangekondigd en onverwacht geboren. Zes weken te vroeg en nog geen 3 pond. Een zuurstofmasker was nodig om me in het ziekenhuis te krijgen. Een couveuse was nodig om de eerste dagen door te komen. 1 Juni valt in het sterrenbeeld tweeling en met mijn tweelingbroer werd ik ‘twee keer tweeling’. Rob en ik groeiden op in onze slagerij aan de St. Servatiusstraat in Dinther (N.Br.) De winkel was naast de huiskamer, de slachterij en de werkruimtes erachter.

Opa en oma woonden boven ons. En achter ons huis lagen de weilanden. We speelden in boomhutten en sloten.

“Zes weken te vroeg en nog geen 3 pond. Een zuurstofmasker was nodig om me in het ziekenhuis te krijgen.”

Tegenover ons zagen we op de boerderij beesten gemaakt en geboren worden, om ze thuis in onze slagerij te zien verworden tot voedsel.